سفري به زادگاه موسيقي!

به گفته باخ اصوات از جنس دنيايي ديگرند. دنياي درون. دنيايي كه هيچ قانون و حد و مرزي ندارد. هيچ گاه نخواهيد فهميد يك صدا چه ميگويد. يك صوت چه منظوري دارد. تنها مي توانيد گوش فرادهيد و غوطه ور شويد. شايد چون انسان محدود است و موسيقي نا محدود. زادگاه موسيقي جايگاهي است فراتر از ذهن. فراتر از جسم. جايي كه عقل از كار مي افتد. جايي كه روح فرمانروايي ميكند. جايي كه براي كلمات معنايي باقي نمي ماند و فقط اصوات معني مي گيرند. جايي كه عده اي آن را ناخودآگاه انسان مي نامند. گفته اند موسيقي اگر از درون انسان زاده شود زمان را در خود حبس مي كند. همه ي شادي ها، غم ها، عشق ها، و ..... را در خود نگاه مي دارد و هنگامي كه فردي به آن گوش مي دهد از جا كنده شده و به دنيايي ديگر مي رود. شايد برايتان پيش آمده باشد هنگام گوش دادن به يك موسيقي روختان چنان به وجد مي آيد كه در جسمتان نمي گنجد. مو بر تنتان راست ميشود و به لرزه مي افتيد. قطعا همه ي ما اين تجربه را داشته ايم. كه مي داند شايد در آن لحظه ناخودآگاهمان تصويري از زماني ديگر يا حتي دنيايي ديگر را مي بيند و خودمان بي خبريم!